Toscane special: San Gimignano
Voor een authentieke duik zo'n duizend jaar terug in de tijd, adviseren wij u een bezoek te brengen aan een klein ongelooflijk middeleeuws New York: San Gimignano. Het stadje is vernoemd naar een bisschop die de inheemse bevolking verdedigde tegen de orde van Atilla.

Een stadje van torens, forten met torens, palazzi en huizen als torens: zo hadden ze zich het voorgesteld, een woud van stenen waar van de oorspronkelijke tweeënzeventig schachten er nu nog veertien intact zijn, machtig, verschanst op een heuvel van de Val d’Elsa ten noorden van Siena, in een adembenemend landschap.

De macht, de noodzaak zich te verdedigen en aan te vallen, en zelfs de rivaliteit tussen de heerschappijen van de Guelfen en de Ghibellijnen zorgde ervoor dat de woonstedes zo ver mogelijk de lucht in werden gebouwd. Aangezien per decreet niet hoger mocht worden gebouwd dan de residentie van de Podesta, liet een rivaliserende familie, de Salvucci’s, twee torens bouwen, die de tweeling werd genoemd, die bij elkaar opgeteld twee keer zo hoog zouden zijn als de woonstede en het veto van de Podesta.

Dit was het disegnum (waarvan design is afgeleid) van een volk waarin de functionaliteit en de zichtbaarheid zeer nauw verbonden waren met schoonheid, met de meest gewaagde vernieuwing.
Dankzij deze torens is San Gimignano opgenomen in de lijst van Werelderfgoederen van de UNESCO.

De grond van het overdekte stadje, heeft net als toen keien in visgraatmotief en schenkt een rustiek en levendig karaker aan de omgeving, die in zijn forten ware juweeltjes bewaart op het gebied van de schilder- en de beeldhouwkunst.

In de in strenge romaanse stijl gebouwde Dom, Duomo Collegiata genaamd, zijn in de fresco’s en de schilderijen van de Florentijn Domenico Ghirlandaio, van Benozzo Gozzoli, en van Maino te zien die, door het delicate schilderwerk, de meest intense en onrustige taferelen van het Laatste Oordeel, de Hel, het Vagevuur en het Paradijs mooi laten lijken: een figuratieve taal waarmee de kerk de gelovigen waarschuwde en bezwoer. Tussen de drie bogen zijn ook de houten sculpturen van Jacopo della Quercia te bewonderen.

In het Museo di Arte Sacra naast de Collegiata zijn, tussen de crucifixen van geschilderd hout en antieke met menie gedecoreerde geschriften (de miniaturen), interessante van oorsprong Etruskische en Romeinse archeologische vondsten te bewonderen.
Andere meesterwerken (van Pinturicchio tot Filippino Lippi) worden tentoongesteld in de Pinacoteca Civica, gehuisvest in het Palazzo del Popolo, waar ook de gemeente is ondergebracht. Oorspronkelijk laat 13e eeuw bewaart het gebouw de wapenschilden van de Podesta, de gekanteelde façade en de Torre Grossa, met zijn hoogte van 54 meter, als wachter.

In het huis van de Muzen (Casa delle Muse), speciaal ontworpen door de architect Duccio Santini, heeft ook een ander kunstwerk een ereplaats verworven, een drinkbaar kunstwerk: de Vernaccia, de eerste Italiaanse wijn waaraan het keurmerk ‘Denominazione di Origine Controllata’ werd toegekend (in 1966).
Deze wijndroesem, van oorsprong uit Ligurië, wordt al sinds 1200 in dit gebied geproduceerd en is een van de meest kostbare wijnen ter wereld. Het merendeel van de productie wordt dan ook geëxporteerd.

Het Museo del Vino Vernaccia bevindt zich in de Villa della Rocca di Montestaffoli, en is dankzij het consortium van de ‘Denominazione’ van San Gimignano en de Associazione Strada del Vino opgericht.

Via de panelen, historische en eigentijdse foto’s en interactieve instrumenten kan een echt zintuiglijk parcours worden afgelegd: de geur van de wijndroesem kan worden geroken, het geborrel van de wijn die fermenteert kan worden gehoord en de foto’s van de geplette druiven kunnen worden bekeken.

Heeft u nu geen zin gekregen, om er de droge smaak van te proeven, met die bitterachtige nasmaak, om een wijnglas naar uw mond te brengen met strogele, goudkleurige wijn, met een geur waarvan u in een roes raakt?

In San Gimignano wordt u verwacht door sommelier en deskundige plaatselijke wijnproducenten die u er de kenmerken van laten zien tijdens proeverijen in gezellige en goed voorziene bars, met de meest uitnodigende en rijke aperitieven met streekproducten, zoals de witte truffel en de extra-vergine olie D.O.P. Terre di Siena.

Eten met kleuren

Naast de witte truffel is er ook een ander typisch product van San Gimignano, die de moeite waard is om te proeven: saffraan. De verbouwing van deze bloem kleurt de aangrenzende landschappen warm goud en oranje, wat pittoreske plaatjes oplevert voor de bezoeker.

De oogst vindt plaats bij zonsopkomst, wanneer de bloemen nog dicht zijn en niet riskeren dat het kostbare stof op de stampers verloren gaat. die vervolgens in de zon gedroogd worden, zonder verkruimeld te worden. Voor een kilo van dit zeer antieke kruid zijn maar liefst 150.000 bloemen nodig. Ook vanwege de geduldige en geheel natuurlijke bewerking kost het een beetje meer dan normaal: een echte investering met een sterk aroma en licht bitter, die van u een onnavolgbare chef maakt, ook al is het alleen maar met een risotto!
Deze pagina printen